„— Nie, nie znam jej i nie widziałem nigdy Robertisa w towarzystwie kobiety. Był milczący, nie uganiał się za kobietami. Żył pamięcią o Liii, którą bardzo kochał.
."
Verdens była stałą mieszkanką Rygi, od dzieciństwa. Świadkowie, których sędzia wezwał, by złożyli zeznania w jej sprawie, potwierdzili, że Verdens była dziewczyną wesołą, lubiącą mężczyzn i zabawy, ale z gruntu uczciwą i niezdolną do złego czynu. Choć sędzia wierzył tym opiniom i choć z akt personalnych wynikało, że dziewczyna daleka była od przestępczych elementów i że nie było na jej przeszłości żadnej plamy — nie mógł pozbyć się myśli, że czegoś tu zaniedbał, że powinna ona wiedzieć więcej niż mówi.
Kobiety są lekkomyślne, szczególnie w sprawach miłości, o tym wiedział dobrze. Ale mogą się zdobyć na szaloną odwagę i chytrość, gdy chodzi o obronę ukochanego.
Nagle wszedł pomocnik sędziego.
— Towarzyszu sędzio — powiedział pomocnik — do dalekopisu.
Meldował się komendant milicji w mieście Libawa. Gdy stwierdził, że przy dalekopisie stoi osobiście sędzia, zaczął dyktować
„Melduję, że w dniu wczorajszym o godzinie siedemnastej do ambulatorium rejonowego w porcie zgłosił się jakiś mężczyzna z przestrzelonym prawym ramieniem. Rana zastarzała, w stanie ropnym. Wzrost wysoki, jasny blondyn. Aresztowany do wyjaśnienia. Dane częściowo odpowiadają waszemu telefonogramowi numer 35.55. Proszę o instrukcje. Revenis".“(13)